Μέθανα "Κρασοπαναγιά". Το γαλάζιο εκκλησάκι της Πελοποννήσου που είναι φ...

Ερείκουσα: Το Ακριτικό νησάκι με 2 μαθητές

 Το Δημοτικό Σχολείο της Ερείκουσας  χτίστηκε το 1902 και ήταν δωρεά του Ανδρέα Συγγρού,1 ο οποίος ήταν Έλληνας τραπεζίτης,  πολιτικός και εθνικός ευεργέτης. Κατά τη διάρκεια της ζωής του πραγματοποίησε σημαντικές δωρεές σε ευαγή ιδρύματα, ενώ με τη διαθήκη του κληροδότησε μεγάλο μέρος της περιουσίας του στο ελληνικό κράτος για την κατασκευή νοσοκομείων , σχολείων και σε εθνικά ιδρύματα.             

Από τότε ξεκινά η εκπαίδευση στο νησί της Ερείκουσας , καθώς εγγράφεται κάθε χρόνο πλήθος μαθητών όλων των ηλικιών στην Α’ και Β’ Δημοτικού. Σύμφωνα με τα αρχεία του σχολείου, ο μέγιστος αριθμός εγγραφέντων μαθητών ήταν το 1934, όπου φοίτησαν ακριβώς 100 μαθητές. Ενώ σύμφωνα με τις μαρτυρίεςτων γηραιότερων εν ζωή και ενός ανθρώπου που δε ζει πια του Μάνεση που ήταν Ερεικουσιώτης και υπηρέτησε στο νησί από το 1936 συνέχεια, το 1956-1960 το σχολείο είχε 69 μαθητές (44 άρρενα και 25 θήλεα).  

Το σχολείο λειτουργούσε για κάποιο χρονικό διάστημα σε διαφορετικό χώρο από αυτόν στον οποίο λειτουργεί τώρα. Το πρώτο κτίριο ήταν αποθήκη που ανήκε στην οικογένεια των  Κατέχη-Πιστόλη , λειτουργούσε με δύο βάρδιες , πρωί και απόγευμα, με την ίδια /ο δασκάλα/ο, καθώς υπάρχει μία μόνο αίθουσα διδασκαλίας. Το σημερινό κτίριο είναι ένα μικρό κτίριο, νεοκλασικού χαρακτήρα με ιδιαίτερη δόμηση , μικτό , διτάξιο και λειτουργεί ως μονοθέσιο (ανήκει στη Β’ περιφέρεια της Κέρκυρας). Το κτίριο είναι χωρισμένο στα δύο, καθώς υπάρχει και ο χώρος φιλοξενίας για το γραφείο και τη βιβλιοθήκη του ή της εκπαιδευτικού. Παλαιότερα, η επικοινωνία των αιθουσών γινόταν με ενδιάμεση πόρτα. Εκατέρωθεν της πόρτας υπήρχαν δύο μεγάλα  εσωτερικά παράθυρα. Με μια ανακαίνιση που έγινε μερικά χρόνια πριν τειχοποιήθηκαν τα παράθυρα και η πόρτα. Οπότε οι δύο αίθουσες έχουν μόνο εξωτερική επικοινωνία.

Ίδια κτίρια, επίσης δωρεά του Α. Συγγρού κτίστηκαν την ίδια εποχή στο Σκριπερό Κέρκυρας και στο γειτονικό νησί των Οθωνών. Η λειτουργία του σχολείου συνεχίστηκε και την εποχή της Ιταλικής κατοχής του νησιού. Το σχολείο είχε τη συνδρομή των ομογενών σε όλη τη διάρκεια των ετών αυτών. Το κτίριο όλα αυτά τα χρόνια δεν άλλαξε καθόλου μόνο εξωτερικά υπήρχε μια μάντρα η οποία οριοθετούσε την αυλή. 

Εξαίρετοι διδάσκαλοι δίδαξαν στο σχολείο της Ερείκουσας όπως οι: Δαμασκής, Αυγούστης, Μάνεσης, Τσούκας Όμηρος, Γιάννης Καφετζής, Χρήστος Πρέτζας, Χρήστος Παπαθεοδώρου, Νίκος Τσέκας και ο Αριστοτέλης Κατέχης, έως το 1974. Επίσης, στο σχολείο δίδαξε και ένας παπαδάσκαλος. 

Αξίζει να αναφερθεί ότι παλαιότερα τα βιβλία αγοράζονταν από τους ίδιους τους μαθητές. Παρόλο που δεκαετίες πριν η «βέργα» στο σχολείο αποτελούσε προέκταση του χεριού του δασκάλου και η χρήση της ήταν πολύ συχνή, δεν έλειπαν από την πλευρά των παιδιών και οι «ανταρσίες» ως αντίδραση αλλά και ως τρόπος έκφρασης.

Θα αναφερθούμε σε ένα αστείο περιστατικό που διηγείται ο κ. Μάρκος Μητσιάλης για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι… « Στο κτίριο του σχολείου, χαμηλό στη βάση του υπάρχουν δύο μικρά ανοίγματα, ένα προς το βορρά και ένα προς το νότο. Ο ρόλος τους είναι να κυκλοφορεί ο αέρας κάτω από το δάπεδο, ώστε να απομακρύνεται η υγρασία, εφόσον τα ξύλα που χρησιμοποιούνταν στο κτίσιμο ήταν από κυπαρίσσια και έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία στην υγρασία. Κάποια μέρα ένας μαθητής βάζει στο κενό αυτό το κυνηγετικό όπλο, χωρίς σφαίρες και πυροβολεί ακριβώς κάτω από την καρέκλα που καθόταν ο δάσκαλος, ο οποίος εξαιτίας του έντονου θορύβου νόμισε αρχικά πως έγινε σεισμός και πετάχτηκε έντρομος. Το τι επακολούθησε το αντιλαμβανόμαστε…….».1. Ανδρέας Συγγρός, el.m.wikipedia.org 

Τα τελευταία χρόνια το δημοτικό σχολείο της Ερείκουσας ήταν κλειστό λόγω έλλειψης μαθητών. Κατόπιν ενεργειών του INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION (IHA), οργάνωσης Ελλήνων ακαδημαϊκών με έδρα τις ΗΠΑ,  το 2019 το σχολείο άνοιξε με 2 μαθητές και με πρώτη δασκάλα την Ειρήνη Γουναρίδου. Το επόμενο σχολικό έτος ένα μέλος του ΙΗΑ, η δασκάλα Ευρυδίκη Παπαγεωργίου, στελέχωσε το σχολείο και εργάζεται με την βάσιμη ελπίδα ότι ο αριθμός των μαθητών δεν θα αργήσει να αυξηθεί. Σκοπός του ΙΗΑ είναι να ξαναδούμε το σχολείο με τους 69 μαθητές όπως το 1960. Όποια οικογένεια μπορεί, κατά προτίμηση πολύτεκνη,  να βοηθήσει αυτόν τον στόχο  με μετοίκηση η με κάθε άλλο τρόπο, να επικοινωνήσει με το ΔΣ του IHA, στέλνοντας μήνυμα στο  IHAHellas@gmail.com.

Ευρυδίκη Παπαγεωργίου, συγγραφέας, δασκάλα Δημοτικού Σχολείου Ερείκουσας.

Διαβάζουμε στην Ερεικούσσα - Βικιπαίδεια (wikipedia.org) :

[Η Ερεικούσσα ή Ερείκουσα (παλαιότερη ονομασία: Μέρλερε^[1] ή Μερλέρα, που προέρχεται από την ιταλική ονομασία του νησιού Merlera) είναι το δεύτερο σε μέγεθος από τα τρία Διαπόντια νησιά βορείως της Κέρκυρας, αποτελεί το βορειότερο σημείο των Επτανήσων και έχει έκταση 4,449 τ. χλμ.^[2] Αποτελεί την ομώνυμη Κοινότητα του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει 496 κατοίκους. Το νησί θεωρείται ότι οφείλει το όνομά του στον θάμνο Ερείκη (ή Ρείκι), που φύεται παντού σε ολόκληρο το νησί και ανθίζει τον Οκτώβριο. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι το Σαντάρδο που έχει υψόμετρο περίπου 130 μέτρα.^[3]

Το νησί είναι καταπράσινο και προσφέρεται για ήσυχες αποδράσεις. Οι κυριότερες παραλίες του είναι στο Πόρτο και το Μπραγκίνι. Είναι το βορειότερο ελληνικό νησί του Ιονίου.]

Αικατερίνη Πασχαλίδου, επιμέλεια κειμένου, φιλόλογος. (ΠΗΓΗ: Ερείκουσα: Το Ακριτικό νησάκι με 2 μαθητές | (professors-phds.com) )

Διαδικτυακό ταξίδι σε Δελφούς, Αράχωβα, Ιτέα, Κίρρα και Γαλαξίδι

Ο Δίας άφησε δύο αετούς, έναν προς την Ανατολή και έναν προς την Δύση κι αυτοί συναντήθηκαν στους Δελφούς, κάνοντάς τους το κέντρο του κόσμου.

Στον Ομφαλό της γης, όπως ονομάζονταν οι Δελφοί, βρισκόταν το σημαντικότερο μαντείο του αρχαιοελληνικού κόσμου.

Το μαντείο των Δελφών ήταν αφιερωμένο στον θεό Απόλλωνα και η Πυθία, η εκάστοτε Πρωθιέρεια, είχε το ρόλο του ενδιάμεσου για να μεταφέρει στους ενδιαφερόμενους το χρησμό.

Η σύγχρονη πόλη των Δελφών χτίστηκε περίπου ένα χιλιόμετρο μετά τον αρχαιολογικό χώρο, σε υψόμετρο 570 μ., με  θέα στον ελαιώνα της Άμφισσας και στον κόλπο της Ιτέας.

Λόγω του αρχαιολογικού χώρου, της γειτονικής Αράχωβας και του χιονοδρομικού του Παρνασσού έχει γνωρίσει πολύ μεγάλη τουριστική ανάπτυξη.

Ο τόπος είναι ιδανικός για εναλλακτικές δραστηριότητες, όπως ποδηλασία, πεζοπορία βουνού και ενδείκνυται για όσους έχουν αδυναμία στα χειμερινά σπορ. Το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού προσφέρει επιλογές για όλα τα επίπεδα των σκιέρ.

Οι Δελφοί αποτελούν αυτόνομο προορισμό και για πεζοπόρους, καθώς είναι γνωστοί για το αρχαίο μονοπάτι των προσκυνητών, που οδηγεί από την Κίρρα στους Δελφούς και αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4. Η απόσταση είναι περίπου 4 ώρες.

Πολύ κοντά βρίσκονται η Αράχωβα (μόλις 10 χλμ.), η Ιτέα και το γραφικό Γαλαξίδι.

Από την παραλία της Ιτέας κοιτώντας προς τη θάλασσα μπορεί κανείς να διακρίνει και την Πελοπόννησο.

Τα αξιοθέατα των Δελφών

Ο αρχαιολογικός τους χώρος χαρακτηρίστηκε το 1987 ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομίας της UNESCO. Τα σημαντικότερα  αξιοθέατα  είναι ο Ναός του Απόλλωνα, το Αρχαίο Θέατρο Δελφών, ο Θησαυρός των Αθηναίων, η Ιερά Οδός, η Κασταλία Πηγή -που το νερό της διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του μαντείου, καθώς εκεί πλενόταν η Πυθία και εκεί, σύμφωνα με το μύθο, ήταν η φωλιά του Πύθωνα που σκότωσε ο Απόλλωνας- και ο Θόλος της Αθηνάς Προναίας.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών είναι ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μουσεία της χώρας μας, όπου θα θαυμάσετε τον Ηνίοχο, τον Ομφαλό, τη Σφίγγα των Ναξίων, το σύμπλεγμα Κλέοβι και Βίτωνα, τον ακανθωτό κίονα με τις χορεύτριες κ.ά.

Μουσείο Δελφικών Εορτών 

Ο Αγγελος Σικελιανός είχε οραματιστεί την «Δελφική ιδέα», μια παγκόσμια πνευματική κοινωνία με έδρα τους Δελφούς. Το 1927, με την συνδρομή της συζύγου του και πολλών προσωπικοτήτων της εποχής, πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες Δελφικές εορτές, που είχαν παγκόσμια απήχηση.

Το μουσείο που στεγάζεται στο σπίτι του συγγραφέα και ποιητή Άγγελου Σικελιανού φιλοξενεί εκθέματα από την αναβίωση των Δελφικών Εορτών, φωτογραφικό υλικό, χειρόγραφα κείμενα και προσωπικά αντικείμενα του Άγγελου Σικελιανού, καθώς και τον αργαλειό της συζύγου του, Εύας.

 Χτισμένη αμφιθεατρικά, απλώνεται μεγαλόπρεπα στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού για να καταλήξει σε χαράδρα όπου ρέει ο ποταμός Πλείστος.

Την κατατάσσουν δικαίως στην κορυφή του ελληνικού χειμερινού τουρισμού και στη λίστα με τους κορυφαίους προορισμούς και για τις υπόλοιπες εποχές.

Σήμα κατατεθέν της Αράχωβας αποτελεί ο απόκρημνος βράχος με το ρολόι, που χρονολογείται από τις αρχές του 18ου αιώνα. Ο βράχος πάνω στον οποίο χτίστηκε χρησίμευε ως φυσικό ψυγείο για τη φύλαξη τυριών. Το ρολόι,  γνωστό και ως «Η Ωρα», πρωταγωνιστεί σε πολλές φωτογραφίες επισκεπτών.

Δίπλα στο βράχο του ρολογιού είναι ο Ιερός Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου και το παλιό Δημοτικό Σχολείο που σήμερα λειτουργεί ως Λαογραφικό Μουσείο Αράχωβας.

Ο κεντρικός δρόμος είναι η καρδιά της Αράχωβας. Η κεντρική Πλατεία Λάκκα βρίσκεται σε υψόμετρο 960 μέτρων και είναι το απόλυτο σημείο συνάντησης. Ενώ, δύο βήματα από το κέντρο, στα πλακόστρωτα καλντερίμια, μπορεί κανείς να καταγράψει μερικά στιγμιότυπα από  την καθημερινότητα και τις συνήθειες των ντόπιων.

Ιτέα, Κίρρα και Γαλαξίδι

Σήμερα η Ιτέα είναι μία σύγχρονη πόλη στην οποία θα χαρείτε χαλαρωτικές βόλτες στη εσπλανάδα της (περαντζάδα για πεζούς) και θα ανανεωθείτε. Στα αξιοθέατά της περιλαμβάνονται ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, το Αγιόνερο με τα ιαματικά νερά και το Αλσος των Αγ. Αναργύρων, σε ένα ύψωμα στα βορειοδυτικά της πόλης. Στην Ιτέα έφταναν τα καράβια που είχαν τελικό προορισμό το μαντείο των Δελφών. Στο χώρο του λιμανιού ορθώνεται ακόμα μισοκατεστραμμένος ένας μεσαιωνικός πύργος, που πιθανότατα χρησίμευε ως φάρος.

Διαθέτει ιδανικές παραλίες για θαλάσσια σπορ και αποτελεί ενιαίο οικιστικό σύνολο με την Ιτέα.

 Αρκετά γνωστό για τη ναυτιλία που είχε αναπτύξει τον προηγούμενο αιώνα καθώς και για τη γραφικότητά του, λόγοι για τους οποίους το Γαλαξίδι προσελκύει αρκετούς επισκέπτες.

Τα κυριότερα αξιοθέατα της ιστορικής πόλης που αξίζει κανείς να επισκεφτεί είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου, το παλιό Σχολείο και το Ναυτικό και Εθνολογικό Μουσείο στο οποίο αξίζει να αφιερώσει χρόνο από τη βόλτα του για να δει σπουδαία εκθέματα. Στο μουσείο, ο επισκέπτης θα θαυμάσει τη μεγαλύτερη συλλογή ζωγραφικών πινάκων ιστιοφόρων, ακρόπρωρα, ναυτικούς χάρτες, πυξίδες, ημερολόγια καταστρώματος ενώ σε μια προθήκη φυλάσσεται το περίφημο "Χρονικό του Γαλαξιδίου" που περιέχει πληροφορίες για την πόλη.

Η εβδομάδα της Αποκριάς στο Γαλαξίδι έχει ιδιαίτερη σημασία, ειδικά την Καθαρά Δευτέρα όπου λαμβάνει χώρα το έθιμο του αλευρομουτζουρώματος. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην εποχή του της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που οι παλιάτσοι των ιπποδρόμων χρωμάτιζαν τα πρόσωπά τους. Τη σημερινή του μορφή την έλαβε την εποχή της ιστιοφόρου Ναυτιλίας, δηλαδή από το 1840 και μετά, οπότε η γιορτή αυτή πήρε μεγάλες διαστάσεις αφού ήταν η τελευταία και αποχαιρετιστήρια πριν από την αναχώρηση των ναυτικών.

Σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και φημισμένα καρναβαλικά έθιμα της χώρας μας. Οι συμμετέχοντες συγκεντρώνονται στο λιμάνι όπου αρχίζει ο μουτζουροπόλεμος, μετατρέποντας για μία μέρα το Γαλαξίδι στην πιο πολύχρωμη “εμπόλεμη” ζώνη.  Σαφώς, όποιος δεν επιθυμεί να "λερωθεί", μπορεί πάντα να παρακολουθήσει από ασφαλή απόσταση το έθιμο, από την απέναντι πλευρά του λιμανιού.

Οι κατάκοποι «πολεμιστές» αργά το βράδυ μετακινούνται προς τα αυτοσχέδια γλέντια με μουσική, φαγητό και χορό, στις πλατείες και τα στενά.

Αξίζει να μείνεις για να δοκιμάσεις το απίθανο πρωινό

Ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει ένα απίθανο πρωινό με σπιτικές μαρμελάδες, φρεσκοστυμμένους χυμούς, παραδοσιακές πίτες, πρωτότυπα chutney και αχνιστό ζυμωτό ψωμί, σε ένα καπετανόσπιτο του 19ου αιώνα με μια ειδυλλιακή αυλή. Το πρωινό του είναι πιστοποιημένο και βραβευμένο (!) από το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο και αξίζει να το δοκιμάσει κανείς ακόμη και αν επιλέξει να μείνει αλλού, ενώ οι παροχές του δικαίως ανταποκρίνονται στα αστέρια του...

ΙΝFO / Γανυμήδης: Βρίσκεται στην είσοδο του Γαλαξιδιού ερχόμενος από Ιτέα, αρκετά μακριά από το κέντρο ώστε να είναι ήσυχο, αλλά σε απόσταση αναπνοής από τον κεντρικό δρόμο και το λιμάνι όπου σε φυσιολογικές συνθήκες χτυπάει η καρδιά της νυχτερινής ζωής. 

ΠΗΓΗ

ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΘΕΙΑ !!

Στο κεντρικότερο σημείο της Σόφιας, χαμηλά χω­μένη μέσα στο έδαφος υπήρχε μία όμορφη και αρχαία Εκκλησούλα, της Αγίας Πέτκας, δηλαδή της Αγίας Παρασκευής. (Στα βουλγαρικά η έκτη ημέρα της εβδομάδος ονομάζεται Πέτκα).

Όχι της γνωστής Παρθενομάρτυρος, αλλά μιας συνώνυμης Οσίας, που τιμάται ιδιαίτερα εκεί, και που τα λείψανα της σήμερα βρίσκονται στην Ρουμα­νία.

Με αυτόν τον Ναό συνδέονται εντυπωσιακά και τρο­μερά γεγονότα, που έκαναν «ισχυρούς» της γης να υπο­τάξουν την βούληση τους σε κάποια άλλη ακαταμάχητη βούληση και δύναμη.
Γύρω στο 1963 αποφάσισαν οι αρμόδιοι να διαπλατύνουν τον κεντρικό δρόμο. Αυτό σήμαινε ότι το Χριστια­νικό μνημείο έπρεπε να κατεδαφισθεί. Θα απαλλάσσονταν έτσι και από ένα ανεπιθύμητο κτίσμα. Το συνεργείο κατεδαφίσεως ετοιμάσθηκε.
Τον πρώτο ρόλο θα τον έπαιζε μία μπουλντόζα. Σε λίγα λεπτά της ώρας θα τον σώριαζε σε ερείπια. Έτσι υπολόγιζαν τα πράγματα. Τους ήρθαν ό­μως ανάποδα. Τραγουδήθηκε άλλο τραγούδι κι’ όχι αυτό που επιθυμούσαν.
Ενώ έβαζαν εμπρός την μπουλντόζα και την κατεύ­θυναν προς τον Ναό, πάθαινε συνεχώς βλάβες. Την έφτια­χναν, αλλά και πάλι έσπαγε. Αδύνατο να πλησιάσουν στην Εκκλησία. Και σαν να μην έφθανε αυτό, μόλις γυρίζει στο σπίτι του ο εργάτης που με μανία επιζητούσε το γκρέμισμα, βρίσκει νεκρό ένα από τα μέλη της οικογε­νείας του!
Εν τω μεταξύ ο υπεύθυνος αυτής της επιχειρήσεως πληροφορήθηκε ότι οι εργάτες δεν κατόρθωσαν τίποτε. Έμαθε και τις λεπτομέρειες. Του φάνηκαν όλα ανόητα, και αγριεμένος είπε: «Δεν αξίζετε τίποτε. Μόνο για παρα­μύθια είσαστε. Αύριο θα πάω να τον γκρεμίσω ο ίδιος»!
Αλλά ο δυστυχής έμεινε μόνο με τα μεγάλα λό­για. Μόλις ανέβηκε μανιώδης επάνω στο μηχάνημα και βάδισε προς την Εκκλησία, και αυτό έσπασε, αλλά — το πιο συνταρακτικό — βρήκε και ο ίδιος ξαφνικά τον θά­νατο! Καταλαβαίνετε τι θλίψη, αλλά και τι τρόμος επα­κολούθησε. Δεν απέμεινε τίποτε άλλο, παρά να ανακα­λέσουν την διαταγή της κατεδαφίσεως.
Και για να ομορφύνει ο χώρος έφτιαξαν κάτι σαν υπό­γεια καταστήματα και μία πλατεία γύρω από τον Ναό.
Η Αγία Πέτκα ή μάλλον Εκείνος που λάτρευε η Αγία, έγινε γνωστό σ’ όλη την Σόφια, ότι έχει ανυπο­λόγιστη δύναμη που αν κάποτε αρχίζει να την δείχνει, κα­ταλαμβάνονται όλοι από πανικό.
Τέτοιου είδους υπερφυσικά γεγονότα -όπως αναφέρει ο Αρχιμανδρίτης Δανιήλ Γούβαρης- υπάρχουν πολυ­άριθμα. Και άλλοι Ναοί, που είχαν κάποια ιδιαίτερη ση­μασία και ιστορία μέσα στον Χριστιανισμό, μόλις αντι­μετώπισαν κατεδάφιση, την εξουδετέρωσαν με τρόπο που προκάλεσε θάμβος.
Αυτό συνέβη και σε Ναούς που δεν έτυχε να έχουν κάποια ξεχωριστή αξία, πλην όμως με την απόκρουση του εχθρού επρόκειτο να τονώσουν την πίστη πολλών ανθρώπων.
Ο νεκροταφειακός Ναός του Αγίου Γεωργίου στα Φραγκουλέϊκα (μικρό χωριό της Αιτωλίας, μετά την Κλει­σούρα και πριν από το Αγρίνιο) ανάγκασε, γύρω στο 1968, την εθνική οδό Αντίρριου – Άρτας – Ιωαννίνων σε άσχημη παράκαμψη. Έλαβαν χώρα τα ίδια υπερφυσικά γεγονότα.
Μάλιστα, το μηχάνημα που χάλασε καθώς βάλ­θηκε να γκρεμίσει τον Ναό, το άφησαν χαλασμένο εκεί, και, αφού τελείωσε όλο το έργο, τότε τόλμησαν να πλη­σιάσουν και να το φτιάξουν.

Δύο άλλοι Ναοί στην περιοχή Σκαραμαγκά – Ελευ­σίνας ανήκουν στην ίδια κατηγορία.
Ο ένας από αυτούς, Κοίμησης της Θεοτόκου, στην άκρη των Ναυπηγείων του εφοπλιστού Νιάρχου, όταν πήγαν να τον γκρεμίσουν για να συνεχίσουν το υψηλό τείχος, τους έσπαγε κάτι πελώρια μηχανήματα κατεδαφίσεως.
Απεφάσισαν τελικά να κάνουν μικρή καμπύλη και να τον αφήσουν απείραχτο «έξω των τειχών». Μπορούσαν να τον περικλείσουν και μέσα, γιατί ο χώρος το επέτρεπε, αλλά ο φόβος που πή­ραν τους έκανε να τραβηχτούν αυτοί προς τα μέσα!
Ο άλλος κοντά στην λίμνη Κουμουνδούρου, στο όνομα της Μεταμορφώσεως. Εκεί γύρω στο 1963 έφτια­χναν δρόμο ασφαλτοστρωμένο προς τα Άνω Λιόσια.
Έτσι στον επίσημο και παραθαλάσσιο δρόμο που από την Αθή­να προχωρούσε προς την Ελευσίνα, θα άνοιγε ένα παρακλάδι προς τα δεξιά για την κατεύθυνση που αναφέραμε.
Όπως είχε χαραχθεί το σχέδιο, τους δυσκόλευε το ξωκκλήσι, και δόθηκε εντολή να το κατεδαφίσουν. (Ποιος ξέρει τι θεό λάτρευε αυτός που έδινε τέτοιες διαταγές);
Κι’ εδώ τα ίδια αξιοθαύμαστα συντελέσθηκαν. Το υνί του εκσκαφέα έσπασε δύο φορές, οπότε κατάλαβαν ότι έπρεπε να υποκύψουν σε ανώτερη θέληση.
Έτσι η στρο­φή έγινε λίγο πιο πέρα, και το Εκκλησάκι με τον ωραίο του τρούλο συνεχίζει να στέλνει την ευλογία του και τον χαιρετισμό του σ’ όλους τους περαστικούς στον πλαϊνό του πολυσύχναστο δρόμο.
Και στην περιοχή των Αθηνών συναντώνται παρό­μοιες ιστορίες.

Ένα βυζαντινό Ναΰδριο που υπάρχει σε χαμηλό επίπεδο πλάι στον Κηφισό ποταμό, ο Άγιος Νικόλαος ο «χωστός», παλαιά κατακόμβη, στην είσοδο του Πρα­κτορείου Λεωφορείων Πελοποννήσου, πολύ όμορφο και αρχαίο, ταπείνωσε τα επηρμένα φρύδια μερικών ασεβών.
Έσπασε μία πρώτη μικρή μπουλντόζα και στην συνέχεια μία μεγαλύτερη. Τρομοκρατήθηκαν και το άφησαν στην θέση του.
Στον Άγιο Ιωάννη του Ν. Κόσμου, τον μεγαλοπρεπή αυτόν Ναό, πίσω από το ιερό και σύρριζα στην λεωφόρο Βουλιαγμένης υπάρχει ο παλαιός μικρός Αη-Γιάννης.
Όταν οικοδομήθηκε ο μεγάλος, είπαν, σαν περιττό να τον γκρεμίσουν. Αλλά και εδώ τα ίδια.
Έσπαζαν οι μπουλντόζες. Και έτσι τον άφησαν. Πρέπει να σημειώ­σουμε ότι στην Εκκλησούλα αυτή λειτουργούσε ο πιο άγιος ιερέας της Παλιάς Αθήνας, ο παπα-Νικόλας ο Πλανάς.
Θαυμαστές όλες αυτές οι περιπτώσεις και τονωτικές για την πίστη, αλλά και συμβολικές συγχρόνως — δεί­χνουν την ακατάλυτη δύναμη της Εκκλησίας του Χριστού.

ΠΗΓΗ: iellada.gr και aerikes-epoxes.com

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΩΝ "ΤΑΥΡΩΝ" (ποδοσφαιρική ομάδα) ΤΗΣ ΣΠΕΡΧΟΓΕΙΑΣ

η ποδοσφαιρική ομάδα των ΤΑΥΡΩΝ Σπερχογείας

 

Τρεις ισοπαλίες και τέσσερις ήττες είναι ο απολογισμός της Σπερχογείας στις πρώτες εφτά αγωνιστικές της Α' τοπικής.

Οι "ταύροι" είναι μαζί με τον ουραγό Απόλλωνα Πεταλιδίου, οι μόνες ομάδες που δεν έχουν νίκη και μοιραία βρίσκονται στη ζώνη του υποβιβασμού. Η Σπερχογεία ξεκίνησε με δύο ισοπαλίες το πρωτάθλημα, αλλά στις επόμενες πέντε αγωνιστικές πήρε μόλις ένα βαθμό. Έχει σκοράρει σε όλους τους αγώνες, με εξαίρεση την πρεμιέρα με τον Τσικλητήρα, αλλά "πληγώνεται" από την άμυνα, μιας και έχει δεχτεί 15 γκολ (όσα και η Ομόνοια) που είναι η χειρότερη επίδοση στην Α' τοπική. Στα αξιοσημείωτα ότι έχουν σκοράρει εφτά ποδοσφαιριστές, ουδείς όμως πάνω από μία φορά. Ο Σωτήρης Μπουραντώνης, που έχει τα ηνία στον πάγκο, έχει χρησιμοποιήσει στις εφτά αγωνιστικές 22 παίκτες. Ο γκολκίπερ Σταματίου και οι Μπούνας, Γαβράς, Δωδέκατος και Κ. Μάλαμας έχουν παίξει βασικοί σε όλους τους αγώνες.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1η αγωνιστική: Τσικλητήρας Πύλου – Σπερχογεία 0-0

2η αγωνιστική: Σπερχογεία – Απόλλωνας Πεταλιδίου 1-1

3η αγωνιστική: Καλό Νερό – Σπερχογεία 4-1

4η αγωνιστική: Σπερχογεία – Α.Ε. Μάνης 1-4

5η αγωνιστική: Σπερχογεία – Μεθώνη 1-1

6η αγωνιστική: Παπαφλέσσας Χώρας – Σπερχογεία 2-1

7η αγωνιστική: Σπερχογεία – Ολυμπιακός Ανάληψης 2-3

ΥΓ Blogger:Υπομονή παιδιά είναι ανάστροφος ο Ερμής, εξάλλου παιχνίδι είναι και μάλιστα ομαδικό, συναγωνιστικό, λαοφιλές και λατρευτικό ! Ας ελπίσουμε σε καλύτερη πορεία το λιαν προσεχές διάστημα και εντός του 2021.        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΟΤΑΝ Η ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ...ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ

 

Ελευθέριος Ανευλαβής

 

Ο λύκος ο μοναχικός

Μονάχος και αρχοντικός,

τη σιωπή του σπάει

και με οργή ξεσπάει:

 

«Γαμώ τα υπουργεία σας,

τους υπουργούς σας όλους,

και τα βουλευτιλίκια σας,

και τους τρανούς σας κώλους,

 

που κάθονται αμέριμνοι

κάτω από τους θόλους

και ρεβερέντζες κάνουνε

κώλοι, σε ξένους κώλους.

 

Ο Λύκος τώρα ο γκρεμιστής,

παίρνει σβάρνα σοκάκια,

Κωλονακιώτικες πορδές

και κούφια κουτσαβάκια.

 

Και με το νοητάκι του

χτίζει καινούργια πόλη,

για να στεγάσει Λευτεριά,

που να τη χαίροντ’ όλοι.

 

Πατρίδα κάνει τωρ’ αυτός,

π’ αδέρφια είναι όλοι,

και οι πατριδοκάπηλοι

έξω, από την πόλη.

Τρέχει, ουρλιάζει, δυνατά:

 

«Στην ντάπια σας ορέ παιδιά»

Για να σωθεί η Πατρίδα,

θέλει αρετή κι αρχίδια.

 

Θέλει λεβέντες στο χορό

και νιές να τραγουδάνε,

θέλει και γέρους γεραρούς

το ίσο να κρατάνε.

 

Θέλει παπάδες να βαστούν,

πάνω στο Ευαγγέλιο,

το καριοφίλι του λαού,

της Λευτεριάς το γέλιο.

 

Θέλει λαό, που βροντερά

το δίκιο του φωνάζει,

και αν τα κομματόσκυλα

λυσσάνε, δεν τον νοιάζει.

 

Τον Λύκο τον σκανδαλιστή

Τον φάγαν λυκοσκύλοι,

κι ώσπου να πει ξανά «γαμώ»….

φύγαν γνωστοί και φίλοι.

 

Μια μαριονέτα τα σχοινιά

τα έκοψε μια μέρα

κι αντί να πέσει καταγής

πέταξε στον αέρα.

 

Τελευταία ενημέρωση (από blogger): Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2020, 10:00΄

πηγή: zougla.gr

 

Τα Κάλαντα της Πελοποννήσου

Το σπάσιμο του ροδιού: Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και ο νοικοκύρης κρατάει στην τσέπη του ένα ρόδι, για να το λειτουργήσει. Γυρνώντας σπίτι, πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας – δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του – και έτσι να είναι ο πρώτος που θα μπει στο σπίτι, για να κάνει το καλό ποδαρικό, με το ρόδι στο χέρι.

Μπαίνοντας μέσα, με το δεξί, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη, για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: «με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά».

Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες, αν είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες, τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.

Οι τηγανίδες: Σε όλα τα σπίτια, παραμονές Χριστουγέννων θα έπλαθαν και θα έψηναν τις τηγανίδες, τα μανιάτικα λαλάγγια. Στο σοφρά ή σε κάποιο τραπέζι κοντά στην φωτογονία, η μητέρα και τα κορίτσια έπλαθαν το έτοιμο ζυμάρι σε χοντρό μακαρόνι, τις τηγανίδες, και το δίπλωναν τεχνικά στα τέσσερα. Μετά το έριχναν στη μεγάλη τηγάνα που ήταν γεμάτη καυτό λάδι πάνω στη φωτιά, για να ψηθεί. Η πρώτη τηγανίδα, μεγάλη και στρογγυλή με σταυρό στη μέση ήταν του Χριστού, η δεύτερη παρόμοια του σπιτιού κ.λ.π. Τις ψημένες τηγανίδες τις έβαζαν μέσα σε μπουρέκια (στρογγυλά μπακιρένια ταψιά) και σε λεκάνες. Όταν στράγγιζαν καλά τις έβαζαν σε κοφίνια και τις κρεμούσαν ψηλά.

Η ποσότητα του ζυμαριού που θα γινόταν τηγανίδες ήταν αρκετή και πάντοτε ανάλογη με τον πληθυσμό της φαμελιάς. Η φωτιά για τις τηγανίδες έπρεπε να είναι δυνατή και να έχει διάρκεια. Γι αυτό ο πατέρας είχε σκίσει σκίζες τα χοντρά κούτσουρα. Ήταν η καλύτερη καύσιμη ύλη για την περίπτωση.

Οι ΝΕΟΙ (ΝΕΑΡΟΙ) Γερμανοί δεν ξέρουν για τα εγκλήματα των Ναζί στην Ελλάδα

 

Μία υπαίθρια έκθεση για τα ελληνικά μαρτυρικά χωριά στήθηκε εν μέσω πανδημίας στο Μύνστερ. Οι σφαγές, οι εκτελέσεις αμάχων και η εξόντωση των Ελλήνων Εβραίων παραμένουν άγνωστα.

Το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων σημαδεύει μέχρι και σήμερα τις ελληνογερμανικές σχέσεις, επαναφέροντας συχνά τις σκοτεινές μνήμες της γερμανικής κατοχής, των μαζικών εκτελέσεων και του Ολοκαυτώματος. «Αντίθετα με αυτό που πιστεύουν πολλοί Έλληνες, μόνο λίγοι στην Γερμανία και στην Ευρώπη γνωρίζουν για τα μαρτυρικά χωριά και τις μαρτυρικές πόλεις της Ελλάδας.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η ιστορική μνήμη

Στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας υπάρχουν 29 οργανισμοί συνολικά που ασχολούνται με την διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Αυτοί εργάζονται υπό την επιστημονική αιγίδα της «Ομάδας εργασίας Μνημείων και Τόπων Μνήμης του Εθνικοσοσιαλισμού στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία», η οποία συστεγάζεται με το ιστορικό ίδρυμα Βίλα τεν Χόμπελ στο Μύνστερ.

Η ιδέα της έκθεσης προέκυψε τον Σεπτέμβριο του 2019 στα πλαίσια ενός προγράμματος ανταλλαγής γερμανών ιστορικών και ερευνητών, που ασχολούνται με τα εγκλήματα του Εθνικοσοσιαλισμού. Επί κεφαλής της ομάδας και του ταξιδιού ήταν ο Άλφονς Κένκμαν, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Στο ταξίδι συμμετείχαν επίσης ο Πέτερ Ρέμερ και ο Κρίστοφ Σπίκερ, διευθυντής της Βίλας τεν Χόμπελ.

«Τέτοια προγράμματα ανταλλαγής προσανατολίζονται κυρίως από γερμανικής πλευράς σε χώρες όπως η Πολωνία και το Ισραήλ. Παρόλα αυτά, καθώς η Γερμανία είναι μία πολυπολιτισμική κοινωνία και στην περιοχή εδώ μένουν πολλοί Έλληνες, αποφασίσαμε αυτή τη φορά να ακολουθήσουμε τα „ιστορικά χνάρια“ στην Ελλάδα» αναφέρει ο επιστημονικός συνεργάτης, Πέτερ Ρέμερ.

Λόγω των μέτρων κατά της εξάπλωσης της πανδημίας, οι διοργανωτές της έκθεσης έπρεπε να αναζητήσουν μία διαφορετική μορφή από εκείνη που είχαν αρχικά προγραμματίσει για να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων. Μέσα από αφίσες, που κρέμασαν στον προαύλιο χώρο του ιστορικού κέντρου, κάνουν μία αναδρομή στο ταξίδι τους στην Ελλάδα, με ειδικές αναφορές στους τόπους μνήμης που επισκέφτηκαν και τα εγκλήματα των ναζί που διαπράχθηκαν. Το "Gallery Walk", όπως ονόμασαν το πρότζεκτ, παραμένει έτσι προσβάσιμο στους επισκέπτες παρά τα αυστηρά μέτρα κατά της πανδημίας.

Από την Κάνδανο μέχρι το Χορτιάτη

Μέσα σε μία εβδομάδα επισκέφτηκαν μαρτυρικά χωριά, πόλεις και τόπους μνήμης ξεκινώντας από την Κάνδανο, για να φτάσουν μέχρι το στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη και το Χορτιάτη, καλύπτοντας έτσι όλο το εύρος της ιστορικής μνήμης – από τις εβραϊκές κοινότητες σε Λάρισα και Θεσσαλονίκη, τις καταστροφές χωριών και τις μαζικές εκτελέσεις μέχρι την διπλή ιστορία του στρατοπέδου της Καισαριανής.

«Κάποιες στιγμές κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, έχοντας διαβάσει ήδη αρκετά για το ζήτημα, θεωρούσα απίστευτα ντροπιαστικό το πόσο μικρές ήταν οι αποζημιώσεις που πλήρωσε το γερμανικό κράτος στους Έλληνες την δεκαετία του ’50 - Αναλογιζόμενος μάλιστα παράλληλα ότι μέρος αυτών των αποζημιώσεων ήταν και η αγορά ελληνικού καπνού… Όταν επισκεφτήκαμε τα μαρτυρικά χωριά και τις περιοχές όπου οι κάτοικοι εκτελέστηκαν μαζικά, τότε ένιωσα τεράστια ντροπή για την ύβρη των Γερμανών της δεκαετίας του ‘50», αναφέρει ο καθηγητής, Άλφονς Κένκμαν.

Αν και η ανταπόδοση της επίσκεψης από ελληνικής πλευράς δεν έγινε εφικτό να γίνει φέτος λόγω της πανδημίας, έχει ήδη προγραμματιστεί για του χρόνου. Έτσι, σύμφωνα με τον καθ. Κένκμαν, με αυτή την πρωτοβουλία δημιουργήθηκε ένας νέος δίαυλος επικοινωνίας με την Ελλάδα. Μάλιστα, αναφερόμενος στις αδελφοποιημένες πόλεις Λειψία και Θεσσαλονίκη υπογράμμισε πως και ως καθηγητής στο εκεί πανεπιστήμιο θα προωθήσει τις ανταλλαγές «κυρίως όσον αφορά το στρατόπεδο συγκέντρωσης Παύλος Μελάς στη Θεσσαλονίκη. Το θέμα προσφέρει δυνατότητες για ενδιαφέροντα προγράμματα, τα οποία μπορούν να συνδέσουν τις δύο αδελφοποιημένες πόλεις μεταξύ τους».

Άλλωστε, όπως υπογραμμίζει και ο κ. Καρπουχτσής «Ο διάλογος και οι επισκέψεις κοινωνίας των πολιτών και ερευνητών συμβάλλουν στην ανάδειξη της ιστορίας και την ενδυνάμωση της δημοκρατίας σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο».

Η έκθεση θα παραμείνει στον εξωτερικό χώρο της Βίλας τεν Χόμπελ μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου 2021. Στη συνέχεια θα ταξιδέψει και σε άλλες γερμανικές πόλεις – εφόσον τα μέτρα κατά της πανδημίας το επιτρέπουν…

ΠΗΓΗ:

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΡΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΖΩΝΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ? ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!

Οταν ο Χάρης Ρώμας συνεντευξιάζεται στην Τάνια Τρύπη σε εκπομπή της ΕΡΤ «Σημείο συνάντησης»

💛   Ο Χάρης Ρώμας συναντήθηκε με την Τάνια Τρύπη στην εκπομπή της ΕΡΤ «Σημείο συνάντησης» και μίλησαν για πολλά θέματα, όπως και για τις οικογένειές τους.

 👱Ξεχωριστή στιγμή, η αναφορά του Χάρη Ρώμα στον πατέρα του και στην ταραχώδη σχέση που είχε μαζί του.

«Δεν ήθελε να γίνω ηθοποιός με το όνομά μου γιατί ήθελε να γίνω ο Χάρης Ρασσιάς, ο σπουδαίος ιατρός. Λίγο πριν πεθάνει από τον τηλεφωνητή άκουσα τη φωνή του σπασμένη και τρεμάμενη και αμέσως κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει και ότι μπορεί και να τον χάσω. Είχα να τον δω πέντε χρόνια. Πήγαμε στο εξοχικό μας και μέσα σε 2-3 μέρες προσπαθήσαμε να ανακτήσουμε όσα χάσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια» είπε αρχικά και πρόσθεσε:

😊«Στις 3-4 βόλτες που κάναμε στους Αγίους Θεοδώρους ο κόσμος μας σταμάταγε και του έλεγε “κύριε Ρώμα ο γιος σας είναι καταπληκτικός” και τότε τα μάτια του διαστέλλονταν σαν παιδί και δεν πίστευε αυτό που συνέβαινε. Δεν το πίστευε και ο ίδιος ότι λίγο  πριν πεθάνει άλλαξε κι εκείνος όνομα».

💦   Η στιγμή που συγκλόνισε όμως ήταν όταν ο ηθοποιός περιέγραψε τη στιγμή που «έπιασα τον εαυτό μου σε κάποια δύσκολη φάση της ζωής μου, όταν αισθάνθηκα μεγάλη αδυναμία, ότι είμαι ευάλωτος και φοβισμένος, το πρώτο πράγμα που είπα γονατίζοντας μέσα στο σπίτι μου από το άγχος και το στρες ήταν “μπαμπά…” Αυτό…»

 

Maradona Napoli Best Goals and Skills

Ερευνα: Οι μεταλλάξεις του ιού δεν αυξάνουν τη μεταδοτικότητα

 Ο κορονοϊός που προκαλεί την covid-19 μεταλλάσσεται καθώς εξαπλώνεται στον κόσμο, όμως καμία από τις μεταλλάξεις που έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να κάνει τον ιό να μεταδίδεται πιο γρήγορα, ανακοίνωσαν σήμερα επιστήμονες.

Επιστήμονες που ερεύνησαν τα γονιδιώματα του ιού που έχουν εντοπιστεί σε 46.723 ανθρώπους που μολύνθηκαν από covid-19 σε 99 χώρες εντόπισαν περισσότερες από 12.700 μεταλλάξεις ή αλλαγές στον ιό SARS-CoV-2.

“Ευτυχώς καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι καμία από αυτές τις μεταλλάξεις δεν κάνει την covid-19 να μεταδίδεται πιο γρήγορα”, δήλωσε η Λούσι Βαν Ντροπ, καθηγήτρια στο University College London's Genetics Institute και μία από τις συντάκτριες της έρευνας. Ωστόσο πρόσθεσε: “Πρέπει να παραμείνουμε προσεκτικοί και να εξακολουθήσουμε να παρακολουθούμε τις νέες μεταλλάξεις, κυρίως καθώς αναπτύσσονται τα εμβόλια”.

Οι ιοί μεταλλάσσονται συνεχώς και κάποιοι, όπως οι ιοί της γρίπης, μεταλλάσσονται πιο συχνά από άλλους. Οι περισσότερες μεταλλάξεις είναι ουδέτερες, αλλά κάποιες μπορεί να ευνοούν τους ιούς, ενώ άλλες να κάνουν τα εμβόλια εναντίον τους λιγότερο αποτελεσματικά. Όταν οι ιοί αλλάζουν με αυτό τον τρόπο, τα εμβόλια για την αντιμετώπισή τους πρέπει να προσαρμόζονται τακτικά για να διασφαλίζεται ότι καλύπτουν τους ανθρώπους σε επαρκές ποσοστό.

Ο Φρανσουά Μπαλούξ, καθηγητής του UCL που επίσης συμμετείχε στην έρευνα, επεσήμανε ότι τα ευρήματά της, προς το παρόν, δεν εγείρουν ανησυχίες για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων που αναπτύσσονται κατά του κορονοϊού, όμως προειδοποίησε ότι η επικείμενη χρήση των εμβολίων ενδέχεται να ωθήσει τον ιό να μεταλλαχθεί προκειμένου να καταφέρει να εισβάλει στον ανοσοποιητικό σύστημα των ανθρώπων. “Τα νέα από το μέτωπο των εμβολίων μοιάζουν πολύ καλά”, επεσήμανε. “Ο ιός ενδέχεται να αναπτύξει μεταλλάξεις στο μέλλον για να αποφεύγει τα εμβόλια, όμως είμαστε αισιόδοξοι ότι θα μπορέσουμε να τις εντοπίσουμε εγκαίρως, κάτι που θα μας επιτρέψει να τροποποιήσουμε τα εμβόλια αν χρειαστεί”.

Η έρευνα για τις μεταλλάξεις του SARS-CoV-2, προκαταρκτικά ευρήματα της οποίας είχαν δημοσιευθεί τον Μάιο προτού ελεγχθούν από άλλους επιστήμονες, δημοσιεύθηκε στο σύνολό της σήμερα στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Νεκροί και τραυματίαι στο χωρίον Γαρδίκιον (ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1905)

 

Χθες την πρωίαν ο διευθυντής του ενταύθα υποκαταστήματος της Τραπέζης Αθηνών Βασιλόπουλος, αντιπροσωπεύων τον Πεσματζόγλου, μετέβη εφ’ αμάξης εις Θουρίαν, όπου ανέμενον αυτόν οι Δαγρές και Οικονομόπουλος, οίτινες παραλαβόντες αυτόν μετά εκατοντάδας ενόπλων φίλων των έλαβον την άγουσαν εις το ώραν απέχον ορεινόν χωρίον Γαρδίκιον του Δήμου Αμφείας.

Η ανησυχία

Η είδησις αύτη γνωσθείσα εις την πόλιν επτόησε τους κατοίκους περί του αναμενομένου λυπηρού αποτελέσματος, οίτινες συγκεντρούμενοι καθ’ ομάδας ανήσυχοι διηρώτων αλλήλους περί νεωτέρας ειδήσεως.

Αι κακαί αυτοί προαισθήσεις του κόσμου προήρχοντο εκ του εξής γεγονότος.

Προχθές είχε μεταβή εις Γαρδίκιον προς εκλογικήν περιοδείαν ο Δαγρές συνοδευόμενος υπό του αστυνομεύοντος ενωμοτάχου Θουρίας Μαργέλη και ικανού αριθμού χωροφυλάκων.

Η τοιαύτη επιδεικτική παράστασις της Αστυνομίας εσχολιάσθη δυσμενώς υπό των κατοίκων, τα δε πνεύματα επί μάλλον εξηγέρθησαν εκ της διαδόσεως ότι ο Βασιλόπουλος μεταβαίνων εις Γαρδίκιον θα διέθετε χρήματα προς ενίσχυσιν της υποψηφιότητος του Πεσματζόγλου και του συνδυασμού εις τον οποίον ούτος ανήκει.

Την κατάστασιν ταύτην ελέγετο, ότι έσπευσεν ν’ ανακοινώση προς τον Νομάρχην δι’ επιστολής του ο εν Αμφεία περιοδεύων πολιτευτής Φλέσσας.

Κατόπιν της τοιαύτης εξάψεως των πνευμάτων των κατοίκων Γαρδικίου δικαίως, ως γράφομεν ανωτέρω, ανησύχησεν ενταύθα η πόλις επί τη ειδήσει της κατά τοιούτον επιδεικτικόν τρόπον μεθ’ οπλοφόρων ανόδου των Οικονομοπούλου και Βασιλοπούλου, θεωρουμένης ταύτης ως προκλήσεως.

Και κατ’ άλλους μεν η πάνοπλος αυτή εκστρατεία ωφείλετο εις τους φόβους τους οποίους είχον οι ανωτέρω πολιτευόμενοι περί παρεμποδίσεως της εισόδου των εις το χωρίον Γαρδίκιον.

Κατ’ άλλους δε, διότι εσκόπουν να εκδηλώσωσι την απόφασιν αυτών, όπως δια πάσης θυσίας εκτελέσωσιν τον σκοπόν της αποστολής των συνιστάμενον εις την καταβολήν γενναίου χρηματικού ποσού υπό του Βασιλοπούλου δια την κατασκευήν οδού τινός δια την οποίαν ηγγυημένην υπόσχεσιν είχε δώσει προηγουμένως ο Φλέσσας.

Το πραγματικόν είναι ότι εξήφθη ο φανατισμός των κατοίκων επί τη εισηγήσει ότι ο Βασιλόπουλος εσκόπει ν’ αγοράση αυτούς, των μεταβάντων ενόπλων σκοπούντων να τηρήσωσι το γόητρον αυτών, ίνα μη θεωρηθώσι φοβηθέντες τους αντιπάλους των.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων ανήρχοντο εκείνοι εις το Γαρδίκιον, ότε τους συνήντησε καθ’ οδόν ο Αντ. Παυλόπουλος, όστις τους συνέστησε να μη προχωρήσωσιν εις το χωρίον μετά των οπλοφόρων, αλλά μόνοι των, καθ’ όσον η θέα εκείνων ήθελεν έχει λυπηρά  αποτελέσματα. Οι περί τον Βασιλόπουλον όμως εβεβαιούτο ότι δεν ήκουσαν τας ειλικρινείς ταύτας συμβουλάς, αλλ΄ επροχώρησαν.

Μόλις επλησίασαν εις την Μονήν εθεάθησαν από το υπερκείμενον χωρίον, ότε οι κάτοικοι οπλισθέντες έσπευσαν και κατέλαβον τα περί την Μονήν υψώματα και τοις επέταξαν να σταματήσωσιν.

Εκείνοι όμως δεν ήκουσαν και αμέσως ήρξαντο εκατέρωθεν πυροβολισμοί κατ’ αλλήλων.

Η πρώτη είδησις

Την 1ην μ.μ. τηλεγράφημα του Ειρηνοδίκου Θουρίας προς τον Νομάρχην ανήγγειλε την έναρξιν της μάχης και εζήτει στρατιωτικήν δύναμιν, καθ’ όσον και άλλοι ομοφρονούντες προς τους αντιμαχόμενους έσπευδον εκ των πλησιεστέρων χωρίων εις βοήθειαν, ότι οι μεν κατέχουσι τα υψώματα, οι δε ευρίσκονται εν τη Μονή.

Το επίσημον τούτο τηλεγράφημα, το οποίον επέδειξεν εις ημάς ο Νομάρχης μεταβάντας παρ’ αυτώ προς λήψιν επισήμων ειδήσεων, διαδοθέν εις την πόλιν επροκάλεσε μεγίστην συγκίνησιν και ταραχήν και ο κόσμος συνήρχετο καθ’ ομάδες εν τη πλατεία, διαπυνθανόμενος περί των αιματηρών συμβάντων, τοσούτω μάλλον καθ’ όσον πολλοί ενδιαφέροντο δια τους συγγενείς των.

Η ενέργεια των αρχών

Ο Νομάρχης ευθύς ως τω μεταδόθη το τηλεγράφημα παρέλαβε τον ανακριτήν Χ. Λύσιππον και τον αντιεισαγγελέα Δημητριάδην  και αφ’ αμάξης μετέβησαν εις Θουρίαν, αφού προηγουμένως συναντήθη μετά του εισαγγελέως Μελετοπούλου και του Φρουράρχου.

Τα θύματα

Καθ’ ην στιγμήν ο Νομάρχης ενήρχετο επί της αμάξης ανεκοίνωσε εις ημέτερον συντάκτην μας, ότι νεωτέρα τηλεγραφική είδησις αγγέλλει τον φόνον μιας γυναικός και τον τραυματισμόν δύο, ότι δε οι περί τον Βασιλόπουλον υπεχώρησαν επιστρέψαντες εις Θουρίαν.

Λεπτομέρειαι των αιματηρών σκηνών του Γαρδικίου

Εξηκριβώθη ότι οι Δαγρές και Οικονομόπουλος είχον από προχθές μεταβή εις Γαρδίκιον ψηφοθηρούντες, όπου και διανυκτέρευσαν χωρίς το παράπαν να γίνη αυτοίς εκ μέρους των κατοίκων εναντίωσις.

Χθες δε την πρωίαν ο διευθυντής του ενταύθα Υποκαταστήματος της Τραπέζης Αθηνών Βασιλόπουλος μετέβη εις Θουρίαν, εκεί συνηντήθη μετά 150 ανθρώπων του Οικονομοπούλου γκαραδοφορούντων μετά παλασκών πλήρων φυσιγγίων φερομένων χιαστί επί του στήθους και της μέσης, οίτινες εκ προσυνεννοήσεως ανέμενον αυτόν και επί κεφαλής των οποίων τεθείς ώδευσαν ανερχόμενοι εις Γαρδίκιον.

Ολίγον πριν φθάσωσιν εις το χωρίον κατήλθον οι Οικονομόπουλος και Δαγρές προς προϋπάντησίν των και όλοι ομού εβάδισαν πυροβολούντες αδιακόπως, παρά τας συστάσεις των κατοίκων να παύσωσιν οι πυροβολισμοί και η κατά τοιούτον τρόπον επιδρομή των οπλοφόρων εις το χωρίον των.

Ενώ δε επυροβόλουν εναντίον του Γαρδικίου, κατ’ άλλας μεν ίνα πτοήσουν τους χωρικούς και επιβληθώσι, κατ’ άλλους δε λόγω επιδεικτικής εισόδου εις το χωρίον, αι σφαίραι των εφόνευσαν την Γεωργίτσαν Μουτσούλα, επλήγωσαν δε τον υιόν της Ηλίαν Μουτσούλαν.

Οι κάτοικοι τότε βλέποντες εαυτούς φονευμένους ήρπασαν τα όπλα και αντεπυροβόλησαν, αντηλλαγέντων εκατέρωθεν πολλών πυροβολισμών. Πληγώνεται τότε και ο Νικόλαος Βεργόπουλος.

Μετά ταύτα οι περί τον Οικονομόπουλον, Δαγρέ, Βασιλόπουλον απεχώρησαν επιστρέψαντες εις Θουρίαν, ενώ το Γαρδίκιον αντήχει εκ των θρήνων των συγγενών της φονευθείσης.

Ως ανεκοινώθη ημίν υπό των ενδιαφερομένων οι παθόντες θα υποβάλλωσι μήνυσιν εναντίον  των Βασιλοπούλου, Δαγρέ, Οικονομοπούλου ως ηθικών αυτουργών και συνεργών, καθ’ όσον διατείνεται ότι ούτοι και ιδία ο Βασιλόπουλος διένειμεν κακουργή όπλα και φυσίγγια εις τους ακολούθους των, τους οποίους παρηκολούθη και υπό τον Σκούραν ομάς των φυγοδίκων.

ΑΙ ΣΚΗΝΑΙ ΤΟΥ ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ

Σύλληψις του φονέως

«ΘΑΡΡΟΣ» 11 Μαρτίου 1905

Συνελήφθη υπό των οργάνων της Αστυνομίας Θουρίας ο εκ του χωρίου Γρύλου της Αμφείας Ιωάννης Κουτσουμπός κατηγορούμενος δια τον εν Γαρδικίω κατά τας παραμονάς των εκλογών εν συμπλοκή γενόμενον φόνον της Γεωργίτσας συζύγου Γεωργίου Μουτσούλα, όστις απεστάλη υπό συνοδείαν εις την ενταύθα Μοιραρχίαν. (διοίκηση της τότε χωροφυλακής)

Ενέργεια ανακρίσεων

Χθες κατόπιν προσκλήσεως υπό της ανακριτικής αρχής παρουσιασθέντες ενώπιον του Ανακριτού οι εκ Κουρτσαουσίου (νυν Σπερχογεία) του Δήμου Θουρίας Π. Δικαίος, Πούλος Γρίβας ή Κοκκορόγιαννης και Στ. Κατσαφάδος ανεκρίθησαν επί μακρόν δια τας κατά τας παραμονάς των εκλογών γνωστάς σκηνάς εν Γαρδικίω, μεθ’ ο απεστάλησαν εις την Μοιραρχίαν. Σήμερον θέλει αποφανθή ο Εισαγγελεύς μετά του Ανακριτού περί της προφυλακίσεως ή αποφυλακίσεως αυτών.

ΠΗΓΗ: από αρχείο εφημερίδας "ΘΑΡΡΟΣ"

Υ.Γ : Για γέλια και δάκρυα μαζί αλλά αυτή είναι η ...ιστορία μας